Popularność Tunezji pozostaje na niezmiennie wysokim poziomie od wielu lat. Niewiele krajów na świecie oferuje tak wiele aby uczynić wakacje spełnieniem marzeń. Piękne, piaszczyste plaże, które znajdziemy we wszystkich znanych kurortach to z pewnością wizytówka tego kraju. Miejscowa kuchnia, która jest mieszanką kuchni śródziemnomorskiej, arabskiej i afrykańskiej zadowoli nawet najbardziej wymagających klientów. Kuskus z jagnięciną, owoce morza czy wspaniałe świeże owoce z plantacji rozciągających się pomiędzy Hammametem, a Tunisem to tylko mała część dóbr jakie polecamy smakoszom w tej części Afryki. Prawdziwi globtroterzy muszą mieć w swoim programie wycieczkę na Saharę. Tworzące niesamowite krajobrazy wydmy z charakterystycznymi karawanami wielbłądów oraz zielone oazy gdzie podróżnik znajdzie chwilę wytchnienia to przecież marzenie większości europejczyków, pragnących poznać prawdziwe oblicze Czarnego Lądu. Na trasie zwiedzania Tunezji nie może zabraknąć miejsc, które posłużyły za scenerię chyba najsławniejszej produkcji Hollywood – Gwiezdnych Wojen. Wokolicach Matmaty oraz Tataouine, reżyser George Lucas nakręcił wiele scen plenerowych, które możemy podziwiać na wielkim ekranie. Aby upamiętnić to wydarzenie w Tunisie zbudowano hotel przypominający wyglądem ogromny pojazd używany w filmie przez „ludzi pustyni”. Koniecznie należy zobaczyć Kartaginę założoną przez Fenicjan w IX wieku p.n.e. gdzie możemy podziwiać wspaniałą Katedrę Św. Ludwika, termy Antoniusza z II wieku czy wille rzymskie. Sidi Bou Said oczaruje każdego swoimi wąskimi uliczkami z charakterystycznymi niebiesko – białymi drzwiami, które praktycznie w każdym domu są dziełem sztuki. Na przedmieściach Tunisu znajduje się Muzeum Bardo znane z największej na świecie kolekcji mozaik rzymskich. Do najcenniejszych zabytków Tunezji zalicza się również Dougga – najlepiej zachowane rzymskie miasto w Afryce, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO. Kierując się na południe do El–Jem napotkamy trzeci co do wielkości amfiteatr na świecie, Koloseum zbudowane w latach 230-238. Osoby kochające zakupy znajdą tu dla siebie wszystko. Spacerując uliczkami Medyny możemy podziwiać dziesiątki małych sklepików, które oferują produkty nie tylko miejscowe ale również sprowadzane z wielu odległych miejsc świata. Amatorzy golfa znajdą dla siebie profesjonalnie przygotowane pola golfowe w Hammamecie oraz Port El Kantaoui. Dla osób ceniących najwyższy standard wypoczynku przygotowaliśmy w naszej ofercie hotele z sieci RIU, która znana jest z wyjątkowo wysokiej jakości usług. Turyści szukający dobrego standardu za najniższą cenę powinni wybrać się do 3 gwiazdkowego hotelu Garden Beach oraz 4-gwiazdkowego Sultan Beach, który położony jest bezpośrednio przy pięknej, piaszczystej plaży w sąsiedztwie rezydencji Prezydenta Tunezji. Przyjaźnie nastawieni mieszkańcy, piękne plaże i ciepłe morze, doskonała kuchnia, zabytki ukazujące bogatą i burzliwą historię kraju oraz doskonały klimat to tylko niektóre z argumentów gwarantujące wspaniały wypoczynek.

Stolica: Tunis

Gęstość zaludnienia - 63,5 osób/km².

Grupy etniczne - Arabowie 97%, Berberowie 1%, Europejczycy 1%, Żydzi i inni 1%

Religia: -Islam (sunnici) 98%, chrześcijaństwo 1%, judaizm i inne 1%.

Język: arabski- dialekt zachodni (urzędowy), francuski (handlowy)

Czas: Czas lokalny w Tunezji od maja do września wyprzedza o jedną godzinę czas środkowoeuropejski, jesienią i zimą (październik-kwiecień) odpowiada czasowi w Polsce.

Waluta: Dinar dzieli się na 1000 milimów. W obiegu są monety: 5,10,20,50,100,500 M, jeden dinar i pieć dinarów oraz banknoty o nominałach 5,10,20 i 30 dinarów. Nie wolno wwieźć do Tunezji dinarów. Można wwieźć nieograniczoną kwotę w walucie wymienialnej. Wymiany można dokonać w każdym banku, hotelu, okienku na lotnisku i w portach (kurs ustalony przez Tunezyjski Bank Centralny), a kwity wymiany należy zachować. Uwaga! Biura wymiany w mieście czynne są zazwyczaj tylko do 16,00. Można posługiwać się czekami i kartami płatniczymi. Wywóz dinarów: Wywóz dinarów jest absolutnie zabroniony. Aby dokonać ponownej zamiany dinarów na dowolną walutę, należy pokazać kwity poprzedniej wymiany. Należy pamiętać, że „Freeshopy” na lotnisku nie akceptują już dinarów i można płacić wyłącznie w dewizach.

Dokumenty: Obowiązkowe dokumenty: ważny paszport, a przy wyjazdach indywidualnych dodatkowo: vouchery hotelowe lub wiza. Żadne szczepienia nie są obowiązkowe. Zwierzęta domowe: wymagane świadectwo zdrowia i zaświadczenie o szczepieniu przeciw wściekliźnie z datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed wyjazdem i nie późniejszą niż 6 miesięcy.

Prąd: W Tunezji napięcie w sieci wynosi zazwyczaj 220 V. Większość hoteli 4 i 5 gwiazdkowych ma w łazience zamontowaną suszarkę do włosów.

Telefon: Aby zadzwonić do Polski trzeba wykręcić numer 0048, następnie kierunkowy do miasta (Warszawa 22, Kraków 12, Gdańsk 58 itd.) i konkretny numer abonenta. W każdej miejscowości znajdują się budki telefoniczne „taxiphones”. Warto też zabrać telefon komórkowy (poza wyjątkowymi zakłóceniami zasięgu, działa w całej Tunezji). Żeby zadzwonić z Polski do Tunezji należy wykręcić 00216, następnie kierunkowy regionu i numer abonenta (np. do Tunisu 00216 71 + numer abonenta, do Sousse 00216 73 + numer abonenta itd.).

Godziny urzędowania: Urzędy publiczne są nieczynne w piątki, w soboty po południu i niedziele od września do czerwca. W lipcu i sierpniu pracują codziennie, oprócz niedziel, od 7,30 do 13,30. Muzea są nieczynne w poniedziałki. Obiekty archeologiczne czynne są cały tydzień do godziny 17,00. Banki są otwarte zimą zazwyczaj od 8,00 do 16,00; latem od 7,30 do 12,30

Przepisy celne: W samolocie wszyscy dostają specjalną kartę pokładową do wypełnienia. Większą część karty zabiera celnik podczas odprawy po przylocie. Tę mniejszą należy zachować do pokazania podczas odprawy powrotnej. Przepisy celne zezwalają na wwiezienie 400 sztuk papierosów lub 100 cygar lub 500 g tytoniu, 2 litrów alkoholu poniżej 25% i 1 litra powyżej 25%. Uwaga! Cena dywanu nie obejmuje podatku. W momencie odbioru dywanu w Polsce należy zapłacić podatek VAT.

Transport na miejscu: Samoloty Tuninter między Tunisem, Sfaksem, Monastirem, Tozeur, Dżerbą i Tabarką. Autobusy miejskie i międzymiastowe. Taksówki niewiele droższe niż autobus. Taksówki żółte kursują w obrębie miasta, a busiki (louage) na dłuższe dystanse (z charakterystycznymi pasami po bokach). Kolej tania i wygodna. Możliwość wynajęcia samochodu (np. Renault Clio, ok. 90 DT/dzień) przez osobę, która skończyła 21 lat i co najmniej od roku posiada prawo jazdy. Benzyna ok. 600 milimów za litr. Ograniczenia prędkości: 50 km/h w mieście, 90 km/h na terenie niezabudowanym, 110 km/h na autostradach.

Napiwki: Przyjęte jest dawanie napiwku w zamian za wyświadczoną usługę, dobrze jest więc zawsze posiadać przy sobie drobne monety. W restauracjach i taksówkach wynosi on ok. 10% należnej opłaty.

Klimatyzacja: Większość hoteli zapewnia swoim klientom bezpłatna klimatyzację z możliwością indywidualnego sterowania temperaturą w pokoju. Jest to klimatyzacja centralna i nie działa przez 24 godziny na dobę. Jej włączanie lub wyłączanie leziw gestii hotelu. Przed i po sezonie klimatyzacja jest wyłączona. W Tunezji jest ona włączana od 01/07 do końca 31/08.

Plaża: Większość hoteli posiada prywatne plaże, które są udostępniane gościom hotelowym jak i również mieszkańcom miasta. Znajdują się na nich leżaki i parasole. Wysokość opłat za korzystanie z nich każdy hotel ustala indywidualnie. Jeżeli sprzęt na plaży nie jest zajęty przez gości hotelowych, może zostać udostępniony innym osobom, również lokalnym mieszkańcom. Odległości od plaży podawane sa orientacyjnie. Należy pamiętać o kremach do opalania z wysokim filtrem UV, okularach przeciwsłonecznych oraz nakryciu głowy podczas przebywania na słońcu.

Inne uwagi:

• Owady stanowią nieodłączny element egzotycznej fauny. Zalecamy stosowanie odpowiednich środków zapobiegających, np. ukąszeniom owadom. Aby uniknąć insektów w pokojach prosimy o niepozostawianie w pokojach artykułów spożywczych
• Wszystkie świadczenia nie zawarte w ofercie podlegają dodatkowej opłacie, której klient dokonuje na miejscu, np. dopłata do widoku na morze lub basen, parasole, leżaki, lodówka w pokojach, itp.
• Animacje w hotelach prowadzone są w trakcie tzw. wysokiego sezonu, czyli od połowy czerwca do połowy września
• Jeżeli pokoje hotelowe są wyposażone w telewizor, nie oznacza to, ze zawsze mają polskojęzyczne kanały. Jest to uzależnione od ilości polskich gości w hotelu.

GOLF: Powszechnie krąży opinia, że kiedy w Tunezji powstaje nowe pole golfowe, natychmiast zostaje wpisane na listę rezerwatów przyrody. Rzeczywiście, tutejsze pola to prawdziwe oazy, parki i ogrody, lasy dęba korkowego, eukaliptusów, gaje oliwne i daktylowe. Idealnie wkomponowane w krajobraz, przyciągają jelenie, dziki, zające i ptaki... Wszystkie zaprojektowane są przez architektów o światowej renomie, np. Amerykanina Ronalda Freama czy Anglika Martina Hawtree’a. Usytuowane są w pobliżu najlepszych hoteli i niedaleko lotniska. Zachwycają estetyką, ale jednocześnie spełniają potrzeby graczy szukających emocji w rozgrywkach o dużej skali trudności. Większość pól golfowych leży również niedaleko centrów thalassoterapii. Relaks w wannie ze słoną wodą i serum z alg czy masaż aromatyczny to niewątpliwa przyjemność dla zmęczonych graczy. Są:

• Tabarka
• Hammamet
• Monastir
• Port El Kantaoui
• Tunis
• Djerba
• Tozeur

NURKOWANIE: szczególnie na północy, w okolicach Tabarki, ale centra nurkowania znajdują się również w Sousse, Port El Kantaoui, Monastirze, Mahdii, Hammamecie, na Dżerbie; Tunezyjskie Stowarzyszenie Sportów Podwodnych (FAST, Fédération des Activités Subaquatiques de Tunisie).

KUCHNIA: Oficjalna klasyfikacja dzieli restauracje na 4 kategorie: od jednego „widelca” („fourchette”) do trzech „widelców Lux” („fourchette LUXE”). „Fast foody” to lokalne restauracyjki z typowo tunezyjską kuchnią (kuskus, brik, sałatki, tajine, ojja...), z bardzo przystępnymi cenami. Hotele serwują kuchnię międzynarodową, zawsze świeżą i doskonale przyrządzoną. Warto spróbować choć kilku tunezyjskich potraw, takich jak:

•  Kuskus, który może być podawany z jagnięciną, kurczakiem lub rybą (specyfika tunezyjska);

• Brik (rodzaj  cienkiego naleśnikowego ciasta faszerowanego tuńczykiem, kaparami i jajem sadzonym);

• Méchouia, sałatka z grillowanej papryki i pomidorów. Bywa pikantna;

• Chorba, zupa pomidorowa na wywarze z warzyw i jagnięcinie, podawana z kluseczkami w kształcie  ziarenek ryżu;

• Desery, często na bazie miodu (makroudh, samsas, baklavas, ghraibas...) zawierają również różne bakalie: daktyle, migdały, orzechy laskowe...

Nie zapominajmy o przystawkach, a zwłaszcza spróbujmy - tunezyjskim zwyczajem - ułamać kawałek bagietki, umoczyć go w oliwie, umazać lekko w harissie (uwaga! niewiele, bo harissa jest bardzo pikantna!), potem zjedzmy razem z kawałkiem miejscowego tuńczyka i oliwkami. Pyszne i zdrowe! Z gorących napoi proponujemy słynną herbatę miętową (wspaniała z orzeszkami pini) lub kawę z kilkoma kroplami wody pomarańczowej. Do obiadu: tutejsze piwo Celta, najróżniejsze doskonałe miejscowe wina (tradycja winiarska w Tunezji sięga... IV w. p.n.e.), a po obiedzie: likier daktylowy Thibarine lub wódka figowa Boukha...

RZEMIOSŁO: Rzemiosło tunezyjskie, naznaczone przez wpływy wielu kultur, stanowi ważny składnik dziedzictwa narodowego i pozostaje pod troskliwą opieką Narodowego Ośrodka Rzemiosła Artystycznego (Office National de l’Artisanat Tunisien, ONAT). W sklepach Socopa pod patronatem ONAT, na sukach czy kramach z pamiątkami znajdziemy dosłownie wszystko, o czym można zamarzyć. Warto wiedzieć, że szczególnie polecane są sklepy z wyraźnie widoczną literą „R” na fasadzie.

Ceramika emaliowana:  w której specjalizuje się Nabeul, w jasnych i żywych kolorach, z białym dnem i niebieskimi, zielonymi lub pomarańczowymi motywami dekoracyjnymi. Naczynia kuchenne dwukolorowe: zielonożółte;

Ceramika nieoszlifowana: która zwana „Chawat”, beżowa, jeśli glina rozrobiona jest wodą słoną, a ceglana, jeśli użyto wody słodkiej. Najbardziej ceniona ceramika tego rodzaju wyrabiana jest w Moknine na Sahelu i w Guellali na Dżerbie;

Skóra: w której specjalizuje się Tunisu, Sfaks i Kebili; Miedź emaliowana i grawerowana: specjalność Tunisu i Kairouanu;

Drewno: meble i tradycyjne instrumenty muzyczne, wytwarzane w Ain Draham i Kelibii;

Biżuteria: Tunis (złotnictwo), Nabeul i Sfaks (ozdoby srebrne), Monastir, Mahdia i Sousse (biżuteria ze złota i litego srebra), Dżerba (lite i filigranowe srebro); podstawowym surowce, z którego wyrabia się biżuterię  jest srebro. Bardzo popularne  są ozdoby w kształcie dłoni (ręka Fatimy), księżyca, ryby, koła, trójkąta. Srebro używane jest również do wyrobu luksusowych przedmiotów toaletowych: lusterek, puderniczek, szkatułek.

Dywany:  Ręcznie tkany, klasyczny z Kairouanu, z podobnymi ornamentami na równoległych krawędziach i centralnym motywem dekoracyjnym bazującym na figurze romba. Dywan z naturalnego lnu, niebarwiony, nazywany jest „Alloucha”;

A także: bardzo popularne są rzeźbione kamienie z Dar Chaabane; słynne klatki na ptaki z Sidi Bou Said; wyroby z dmuchanego szkła; mozaiki inspirowane dziełami starożytnymi; hafciarstwo (pościel, tradycyjne stroje); „belghas” (pantofle z kolorowanej skóry); biżuteria z korali w Tabarce...